Effetjes geduld

Vaak heb je een plan van hoe je iets aan wilt pakken, maar de praktijk is soms erg weerbarstig en je kunt zuchten, steunen of wat dan ook maar je zult het er mee moeten doen. Niks ergs hoor maar als je geen of nauwelijks WiFi hebt en je hebt zoveel mooie foto's om je verhaal te larderen  om het zeg maar smeuïger te maken. Kortom aan de slag..

Gisteren was het weer zo'n heerlijke dag.

Volop zon,  tientallen mensen die je onderweg tegenkomt en die vrolijk groeten( meestal). Wielrenners in alle formaten zoals

slanke afgetrainde lijven, tonnetjes in elk formaat en veel gewone mensen, die netzo als jij en ik genieten van het buiten zijn. Mensen met kinderen of hondjes in een aanhanger of achter op de fiets. Kinderen die door een soort boom achter de fiets van pa hangen en dapper mee doen. Tandems met soms een aanhanger erachter. Joh wat is het heerlijk om zo te fietsen en dan beland je in Valence.

Ook al weer zo'n mooie oude stad maar toch weer anders als Avignon.

Kijk maar op de fotografische impressie

van deze stad. De bijzondere bouwstijlen

en kleurrijke gevels. 

Wat mij opviel dat waar het mogelijk is de Fransen op deze vrije dag in familieverband samen lekker gaan picknicken.  Alsof elk banken en tafel in oarken bezet zijn. De prachtige bruggen

die we oversteken en natuurlijk zien we op vaak op de grote pleinen heel veel mensen petanque spelen,

nee gee jeu de boules, neem dat woord in het bijzijn van een Fransman niet in d'r mond. Wat een gratie spreiden

ze ten toon en  wat een aandacht en plezier hebben ze in di spel. 

Verderop belanden we op onze eerste terrassencamping van dit jaar. Leuke gezellige mensen met aandacht voor hun gast. 

Vandaag zijn we verder eraan en voert de weg veel buitenom de steden, behalve in het begin waar we achteraf gelukkig een nog warm stokbrood kunnen scoren.

Heerlijk gewoon. Maar de meeste wegen zijn vandaag saai, behalve de heerlijke geuren van de vele bloeiende kruiden en bloemen. Helaas voor ons blijkt de camping in Condrieu niets voor te stellen. Alleen maar huisjes en stacaravans. Dan maar terug en zo fietsen we terug met een jonge vrouw die we in de Carrefour even daarvoor ontmoeten. Zij is op weg naar het zuiden. Gezellig en zo leer je heel wat over de levenservaringen van deze jonge dame. Bij onze volgende stek, wel 12 km terug is het raak. Een leuke goed verzorgde camping. Hier leren we een stel uit Nieuw Zeeland kennen die we met hun camper die vast kwam te zitten in de modder, geholpen hebben. Wat ons zo trof is dat we zo gelijk over mensen en hoe met elkaar om te gaan denken.

Het was weer een bijzondere dag met alweer prima weer. 

Lieve groet van Irma en Jan.