De Rhone, meer dan een rivier.

Wie ons vorig jaar volgde herinnert zich misschien de camping die zo blubber was met overal hoopjes wormpoep. Nou op zo'n camping stonden we noodgedwongen weer 2 keer. Vanmorgen hebben we pas hier weer aan ontworsteld. Voor je gevoel zoog het aan je schoenen en kleppers. Gelukkig was daar ook Marleen, een 71- jarige Amsterdamse die naast ons was komen staan en waar we heel wat mee af gekletst hebben. Ze was lerares geschiedenis en Spaans en al heel lang alleen. Ze was geïnteresseerd in ons en wij in haar en gaat de Pinkstergedachte daar niet over. Wat ik nu zo leuk vond is dat ze ons een compliment gaf over onze gezonde levensstijl. Ze kende weinig mannen met zo' n platte buik als ik heb op deze leeftijd.

Maar wat was het een prachtige dag vandaag; helder, volop zo'n en alleen de wind deed vervelend. We genoten van onze fietstocht; de zo'n, kruidige geuren, prachtige bloemen, de fruitbomen en ongelooflijk veel mensen diewe tegenkwamen. Salut, bonne journee, bonjour en noem maar op. En al al die prachtige vergezichten.

Zoals op de Catherine saint Vincent van Viviers met de Rhone op de voorgrond.

Als je zo door dit land reist moet je meermalen  rivieren kruisen. Op zich niets bijzonders maar wel als je de Rhone over moet steken via de Pont de Rochemaure.

Een hangbrug, heel smal en via meerdere ophangpunten met mooie poorten kom je over de km brede Rhone.

Zelfs ik vond het wel een beetje eng. Je gaat over de stalen vlonders eerst naar beneden en klapperen die krengen, en dan zie je opeens de woest stromende rivier onder je en denk je "vlug naar boven". 

Daarna komen er wel meer en zeker ook over de zijrivieren, maar deze was de engste en de langste.  En overal waar je door dit landschap gaat zijn er goten, oversteken ,

die nodig zijn om het teveel aan water af te voeren. 

Als we op een gegeven moment ergens op een dijkje gaan zitten komt er een jomgetje naar ons toe en wegdenken dat ie wil weten waar we naar toe gaan. Wij dat uitleggen aan de kleuter van 4 a 5 en meneer rent weg. Even later komt een jonge dame aan fietsen, met het jongetje achterop, zwaait en zegt iets onder het voorbijrijden als " jullie passen zo in de Voque". Wij trots natuurlijk op onze moderne uitstraling. Komt ze na een poosje terug en zwaait met een dolfijnspeeltje die de kleine man had verloren. We moesten er alledrie hartelijk om lachen. 

Zo opgeteld hebben we 86 km gereden. En ja, zo gaat het wel snel, maar er is niet altijd een geschikte camping.

Lieve groet uit Charmes du Rhone van Jan en Irma.