Nachtelijk geritsel

Het is nacht en we liggen lekker in bed, ik slaap bijna. Opeens geritsel bij mijn oor en het doek beweegt. Och effe tikke en dat beestje verdwijnt. Maar her blijft en aan mijn kant beweegt het doek wel sterk. Hé, dat klotebeest. Het is even rustig en daar is het weer. Xxxx (lelijke woorden) en geef dat doek een oplawaai en ik zie zo een muisje vanuit de nok naar beneden rollen. Het doek is grotendeels fijnmazig gaas. Nog even wat gerommel en het is net of ik de campingpoes tevreden hoor snorren. Maar nu wordt het erger....Irma is boos!!

Tegen negenen vertrekken we, bepakt en bezakt en al gauw zien we

de eerste heuvels verschijnen. Gelukkig hoeven we daar niet overheen, denken we. Wij gaan door de Saone-vallei langzaam klimmend naar boven. Kunnen we. Regelmatig gaan we een stuk langs een kanaal net als de boten om de drempels,nodig voor hey waterpeil, in de rivier te omzeilen. Bij de zoveelste moeten we opeens flink klimmen en zien we het kanaal in diepte bijna verdwijnen

Het kanaal gaat onder de berg door en wij mogen er overheen.  De tunnel is wel 600 m lang. Aan de andere kant kun je er

doorheen kijken.  We vinden het heel bijzonder. Er blijken 4 van deze bijzondere kanaaltunnels te zijn in de Saone.  Dit gebied is erg afwisselend zelf als we zitten te lunchen want er land een prachtige 

blauwe vlinder op de blauwe dop van de drinkfles. Een schoonheid zeg. Net zoals het karakter van deze streek met flinke dijenkletsers, ondanks dat dit een vlakke route zou zijn. We gaan het beleven. 

Lieve groet uit het land van de 4 kanaaltunnels.