Ik ga vissen

Op de toegangsbrug van Port sur Saone waar we nu zijn zit een visser. Toen moest

ik weer aan dat liedje denken van Cris Rea "Gone fishing". Eerder maakte ik al een toespeling hierop met "ik ga fietsen" . Gewoon ik heb zin om vandaag, ik heb het over ons, niet te gaan fietsen, maar lekker te luieren en zo. Gewoon omdat de dag met regen begint en eindigt met regen. Bovendien hebben we geen haast om thuis te komen, want dat zijn we al, toch! Als je het goed hebt met jezelf heb je ook interesse in de ander, want zo werkt dat. Natuurlijk hebben we vandaag wel wat gedaan, zoals naar de Colruyt, waarvan ik dacht "klein kutwinkeltje". Fout het was een loei van een winkel, want waar overal in de wijde omgeving de klein winkeltjes, bakkertjes en noem maar op het niet meer redden,  daar gedijt zo'n alles in één winkel heel goed.  Kun je op de terugweg ook nog eens door al leuke authentieke straatjes

wandelen. 

Deze camping is klein, niks bijzonder, maar zijn wel bijzonder omdat ze oog voor je hebben. Ze maken een ruimte geschikt voor de kampeerder om met dit weer lekker onderdak te zitten. Een kamer voor de gasten omdat het weer er niet naar is vind ik bijzonder!! Met een hoofdletter. 

En zo raak je ook in gesprek met je medegenoten, Fransen, Duitsers en Nederlanders. Dat is altijd weer boeiend. Zo vertelt een ouderwetse iemand(62) dat ie al een aantal weken onderweg is en langs de Rijn Duitsland ingetrokken is, maar door de hoge waterstand in de Rijn de Jura ingegaan is en flinke bergen beklom. Doordat hij zoveel slecht weer heeft gehad gaat ie via onze route maar weer terug. Later vertelt ie dat ie hartpatiënt is en dit al op zijn 42 kreeg. Ja, vertelt ie lichamelijk kom je er wel bovenop, maar geestelijk is het één grote worsteling geweest. Met hulp heb ik het gered, maar het heeft me wel mijn huwelijk gekost, want het is niet vanzelfsprekend dat je partner jouw problemen en omgekeerd, begrijpt. Het is voor beiden een worsteling. Lichamelijk ben ik weer sterk, want ik beklom inmiddels ook de Mont Ventoux, maar de geestelijke stap is het moeilijkst. 

Soms is het nodig om even "te gaan vissen..." dan ontmoet je je waardevolle  medemens.

Lieve groet van Irma en Jan.